Klub Muzyki i Literatury zaprasza na uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej Czterech Kolumn Stanisławowi Srokowskiemu za tworzenie literatury jako przekazu pamięci

30 września (sobota) 2023 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Wydarzenie transmitowane online

Plakat [pdf]

W części muzycznej:
Diana Viktoria Cel – skrzypce
Natalia Czekanowska – fortepian

W programie części muzycznej:
H. Wieniawski – Kujawiak
E. Młynarski – Mazur
O. Rieding – Pieśń polska

Nagroda Literacka Czterech Kolumn jest przyznawana poszukiwaczom i odkrywcom, czyli tym, którzy (parafrazując Blaise’a Cendrarsa) mają odwagę iść aż do końca horyzontu, za dzieła poetyckie lub eseistyczne, napisane w języku polskim, tj. za konkretne książki lub za całokształt twórczości. Nagroda została zainicjowana w 2000 roku przez historyka sztuki, lotnika, sadownika i pisarza Stanisława Pasternaka. Jury, składające się zawsze z pięciu osób (czterech pisarzy lub krytyków i jednego czytelnika) zbiera się na posiedzeniach w Lutyni koło Wrocławia w sadzie brzoskwiniowym w cieniu nieistniejących skrzydeł zabytkowego wiatraka lub we Wrocławiu. Od 2013 roku pracom jury w składzie: śp. Barbara Baworowska (do 2020), Krzysztof Krasuski (od 2021), Stanisław Pasternak, Ireneusz Staroń i Paulina Subocz-Białek, Jerzy Żurko (od 2022) przewodniczy Dorota Heck, a rok później włączyły się w organizację uroczystości wręczenia nagrody Koło Naukowe im. Brunona Schulza i Pracownia Kultury Literackiej XX wieku. Laureaci otrzymują Statuetkę Czterech Kolumn. Nagroda Czterech Kolumn będzie przyznawana wówczas, gdy ukażą się dzieła uznane przez jury za spełniające zasady regulaminu podróży do końca horyzontu.
W 2001 roku nagrodę otrzymali Andrzej Falkiewicz za powieść Ledwie mrok i Tymoteusz Karpowicz za Słoje zadrzewne, w 2002 Henryk Bereza za zbiór Oniriada, Jakub Ekier za tomik Podczas ciebie, Jarosław Marek Rymkiewicz za encyklopedię Leśmian oraz dzieła eseistyczne i poetyckie, w 2003 Krystyna Miłobędzka za twórczość poetycką, Bartłomiej Majzel za zbiór wierszy Bieg zjazdowy, w 2004 Jacek Łukasiewicz za zbiór szkiców Ruchome cele, Piotr Matywiecki za tom Zwyczajna, symboliczna, prawdziwa, w 2005 Kazimierz Hoffman za tom poezji Droga, Jolanta Stefko za powieść Możliwe sny, w 2006 Waldemar Łysiak oraz Rafał A. Ziemkiewicz za felietonistykę, w 2007 Stanisław Dróżdż za Pojęciokształty, w 2008 Janusz Styczeń za twórczość poetycką, w 2010 Maciej Melecki za tomiki wierszy Zawsze wszędzie indziej oraz Przester, w 2011 Joanna Mueller za wiersze Wylinki oraz eseje Stratygrafie, w 2012 Ewa Sonnenberg za twórczość poetycką, w 2013 Henryk Wolniak za neologizmy, w 2014 Jan Polkowski za poezję, w 2015 Marta Kwaśnicka za tom esejów Krew z mlekiem, w 2016 Przemysław Dakowicz za tom esejów Obcowanie, w 2017 Piotr Klimczak za całokształt twórczości, w 2018 ks. Jerzy Szymik za poezję ze szczególnym uwzględnieniem zbioru Dobre wino, w 2019 Artur Nowaczewski za twórczość poetycką, w 2020 Krzysztof Czacharowski za tom Śpiewnik z oka, a Krzysztof Koehler w trzydziestolecie twórczości, w 2021 Barbara Gruszka-Zych za poezję wymiaru osobistego i Kazimierz Nowosielski za całokształt twórczości, w 2022 Wojciech Wencel za poezję i eseje, a w 2023 Stanisław Srokowski za tworzenie literatury jako przekazu pamięci.

Stanisław Srokowski – prozaik, poeta, dramaturg, publicysta. Urodził się na Kresach. Duży rozgłos przyniosły mu książki obrazujące straszliwe ukraińskie ludobójstwo dokonane w latach 1939–1947 na Polakach. Powieści „Duchy dzieciństwa”, „Repatrianci” (blokowani przez ambasadora sowieckiego Aristowa), „Ukraiński kochanek” (wyróżniony w plebiscycie Polskiego Radia jako jeden z najważniejszych utworów 25-lecia RP), „Zdrada”, „Ślepcy idą do nieba” oraz dwa zbiory opowiadań „Nienawiść” i „Strach” stały się wiarygodnym świadectwem tragicznych doświadczeń polskiego narodu. Na podstawie „Nienawiści” Wojciech Smarzowski nakręcił słynny już film „Wołyń”. Trylogia współczesna „Barbarzyńcy u bram”, „Spisek barbarzyńców” i „Barbarzyńcy w salonie” pokazuje kolonizację polskich umysłów przez ideologię marksizmu kulturowego. Wiersze Srokowskiego wraz z twórczością Tymoteusza Karpowicza otwierały nowy awangardowy nurt w polskiej poezji drugiej połowy XX w., zwany nurtem lingwistycznym.
Dodatkowe informacje: www.srokowski.art.pl/biografia.htm

Diana Viktoria Cel – urodziła się we Wrocławiu. Jest uczennicą klasy 6 SM I st. w Trzebnicy w klasie skrzypiec Karoliny Cel oraz SM I st. im. G. Bacewicz we Wrocławiu. Laureatka ponad 40 ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów skrzypcowych i instrumentalnych. Pobiera lekcje mistrzowskie (masterclass) u takich profesorów jak Viktor Kuznetsov, Michaił Kuznetsov, Bartosz Bryła, Zoya Nevgodovska. W bieżącym roku po raz kolejny została stypendystką Prezydenta Wrocławia oraz została wydana jej pierwsza płyta „Moje ulubione utwory”.

Natalia Czekanowska – (Ukraina). pianistka, koncertmistrz, wykładowca. W latach 2009-2018 występowała z orkiestrą Świętograj. Jest koncertmistrzem klasy wokalnej, skrzypiec, domrystów, cymbałów. W latach 2009-2018 pracowała jako wykładowca i pedagog. Współpracowała z zespołami muzycznymi Awantura (2013-2018), Muzyczny Dżem (2014-2017). Koncertowała w ramach cyklu Gramy na Ulicach, pn. „Wspomnień czar” (Szprotawa 2020), brała udział w cyklu koncertów na Festiwalu Słowiańskie Barwy Miłości im. L. Nowikowej (Legnica, Prochowice, Warmątowice Sienkiewiczowskie 2020) oraz w koncertach podczas Szprotawskich Divertimenti (2020).