Klub Muzyki i Literatury zaprasza na wieczór autorski Izabelli Degen w ramach jubileuszu 70-tych urodzin poetki i pisarki oraz 25-lecia pracy twórczej

Prowadzenie Henryk Wolniak-Zbożydarzyc
W części muzycznej przy fortepianie Michał Michalski
25 października (wtorek) 2016 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Izabella (Isabel) Degen
Urodziła się w 1946 roku, w Olsztynie, gdzie spędziła dzieciństwo. Szkołę średnią i studia AWF ukończyła we Wrocławiu. Od wczesnej młodości czuła w sobie duszę artystki, lecz losy życiowe nie pozwoliły wcześniej na zrealizowanie się w roli pisarki i malarki, zrobiła to później i z sukcesem. Jej debiut literacki miał miejsce w 1991 roku opowiadaniem - Cudzoziemski mąż. W 1995 roku opublikowała w formie pamiętnika książkę pt. Wygrać siebie, w 2008 roku wydała - ''Opowiadania nie z tej wyspy''. Poetycko zadebiutowała w 2013 roku, tomikiem wierszy - W rytmie Ziemi. W swoim dorobku literackim ma również opowiadania i wiersze, które ukazały się w niemieckich antologiach np. Antologia 2011 - Haag+Herchen Verlag, Frankfurter Bibliothek - Gedicht und Gesellschaft 2012 i 2014. W roku 2014 ukazała się nowa książka, zbiór opowiadań sentymentalnych pt. Na zakrętach życia, wydawnictwo internetowe e-bookowo.pl, oraz miniatury poetyckie - Myśli na wskroś przeczesane – 2014 r. W 2015 roku wydanie dwujęzyczne - Mit dem Rhythmus der Erde. W 2016 roku zbiór wierszy z podróży do Włoch - Włoskie incontro. Łącznie wydała osiem pozycji książkowych w prozie i poezji. Proza i poezja Izabelli Degen była wielokrotnie wyróżniana w konkursach literackich LIMES w Siedlcach, w latach 2000-2015. Łącznie wydała osiem pozycji książkowych w prozie i poezji. Od lat bierze czynny udział w życiu artystycznym, w warsztatach twórczych, plenerach i wystawach: w Polsce, Niemczech i w Hiszpanii. Poezję publikuje na stronach eMultipoetry. Wiersze jej wyświetlane były wielokrotnie w projekcie „wiersze na murach”, w Krakowie na Brackiej 1. Izabella Degen zajmuje się też dziennikarstwem. W latach 2006/07 współpracowała z pismem polonijnym „Swojskie strony” wydawanym w Hiszpanii. Obecnie regularnie pisze do największego serwisu dziennikarstwa obywatelskiego Wiadomości 24.pl. Obecnie mieszka we Frankfurcie nad Menem. Należy do Polskiego Stowarzyszenia Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie – APAJTE, Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Plastyków we Wrocławiu, STAL w Krakowie oraz Niemieckiego Stowarzyszenia Dziennikarzy DVPJ.

Henryk Wolniak-Zbożydarzyc
Urodzony 23 maja 1939 roku w Wierzchlesie koło Wielunia, poeta i dramaturg. W 1963 roku ukończył filozofię na Wydziale Filozoficzno - Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Debiutował cyklem wierszy w Odrze (1962). Debiut książkowy miał miejsce w Wydawnictwie Ossolineum zbiorem poetyckim pt. Horyzont (1965). Autor kilkunastu tomów wierszy. Zbiór poetycki Proch wyróżniony został nagrodą im. T. Peipera (1972). W 1980 roku przewodniczący Tymczasowego Komitetu Założycielskiego Literatów Dolnego Śląska Solidarność. W latach 1982-1985 współredagował wydane poza cenzurą czasopismo Wolna Kultura. W połowie lat dziewięćdziesiątych, w oparciu o dramat Dziady Adama Mickiewicza i poemat Pradziady H. Wolniaka, Bogusław Kierc wyreżyserował spektakl teatralny pt. „Dziady. Pradziady”, grany przez studentów Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. W roku 2005 opublikował zbiór wierszy pt. Zaurocznia lądecka, a 2006 roku Anieliadę. Od jesieni 2011 do listopada 2012 w wydawnictwie „Miniatura” ukazały się trzy książki Wolniaka. Dwa nowe tomy wierszy oraz wiersze wybrane pt. Dostawy ducha. Nowe tomy Zageniuszki i Miłuje zaskakują niezwykłą świeżością ujęcia tematów takich jak autotematyzm, nasza cywilizacja, religia, przemijanie, patriotyzm. Od 1989 roku należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział we Wrocławiu.

Wręczenie Eugenio Barbie i Mieczysławowi Janowskiemu medali "Merito de Wratislavia" ("Zasłużony dla Wrocławia")

24 października (poniedziałek) 2016 roku o godz. 13.30
Wstęp z zaproszeniami

Medal "Merito de Wratislavia" ("Zasłużony dla Wrocławia") [pdf]

Z inicjatywy red. Wandy Ziembickiej spotkają się tym razem 2 osobowości ze świata teatru. Obydwaj byli związani blisko z Jerzym Grotowskim i Jego Teatrem "Laboratorium". To światowej sławy włoski reżyser - Eugenio Barba przebywający ze swoim Odin Teatret z Danii w naszym mieście na Olimpiadzie Teatralnej i prezentujący swój wybitny spektakl '' Drzewo'' oraz polski aktor, Wrocławianin Mieczysław Janowski grający w Teatrze Jerzego Grotowskiego w wielu spektaklach. Obaj artyści zostaną wyróżnieni Medalem Prezydenckim '' Zasłużony dla miasta Wrocławia''. Eugenio Barba stażysta i bliski współpracownik twórcy ''13 Rzędów'' i "Laboratorium'' obchodzić będzie w naszym mieście swoje 80 urodziny. Organizatorem spotkania jest Departament Spraw Społecznych Urzędu Miejskiego Wrocławia wraz z Instytutem im.Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu.

Eugenio Barba - urodzony w 1936 roku w południowych Włoszech. W 1954 roku wyemigrował do Norwegii, gdzie pracował jako spawacz i marynarz. W latach 1961-1964 studiował krótko reżyserię w Warszawie i był asystentem Jerzego Grotowskiego w Teatrze Laboratorium 13 Rzędów w Opolu. W 1964 roku założył w Oslo skandynawski teatr laboratoryjny Odin Teatret, który dwa lata później przeniósł się do Holstebro w Danii, gdzie pracuje do dziś. Wyreżyserował ponad dwadzieścia przedsta­wień, do których należą: Dom mego ojca (1972), Przyjdź! A nasz będzie dzień (1976), Popioły Brechta (1980), Ewangelia z Oxyrhynchos (1985), Talabot (1988), Kaosmos (1993), Mythos (1998), Sen Andersena (2005), Ur-Hamlet (2006). W 1979 roku założył Międzynarodową Szkołę Antropologii Teatru (ISTA). Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersyte­tów w Arhus (Dania), Ayacucho (Peru), Bolonii (Włochy), Hawanie (Kuba) i Warszawie (2003). Opublikował wiele książek, z których po polsku ukazały się: Ziemia popiołu i diamentów. Moje terminowanie w Polsce (Ośrodek Grotowskiego, 2001), Teatr. Samot­ność, rzemiosło, bunt (Instytut Kultury Polskiej UW, 2003) oraz zredagowana z Nicolą Savaresem Sekretna sztuka aktora. Słownik antropologii teatru (Ośrodek Grotowskiego, 2005).

Mieczysław Janowski ur. 1935, aktor teatralny i filmowy. W młodości związany ze studenckim Teatrem 38 w Krakowie, kierowanym przez Waldemara Krygiera (debiutował w przedstawieniu Jubileusz, 13 VI 1958). Z zespołem tym był związany do roku 1963, grając m.in. Przechrztę i Orcia w Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego (5 III 1959) oraz tytułowe role w Profesorze Taranne Arthura Adamowa (8 X 1959) i Samuelu Zborowskim Juliusza Słowackiego (10 III 1960). W roku 1961 występował w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie. Z dniem 1 września 1964 został zaangażowany do Teatru-Laboratorium 13 Rzędów, gdzie wkrótce zastąpił Macieja Prusa w roli Kuby w Tragicznych dziejach doktora Fausta. Następnie zagrał Laertesa w Studium o Hamlecie, wystąpił w III wariancie Akropolis i wziął udział w Estradzie Poetyckiej Pieśni. Jego największą i najbardziej znaną kreacją w Teatrze Laboratorium był Mulej w Księciu Niezłomnym (wariant I i II). Wziął też udział w pracach nad Samuelem Zborowskim (przypisano mu w obsadzie rolę Biskupa). Oficjalnie opuścił zespół z dniem 30 kwietnia 1970. Następnie występował okazjonalnie w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu oraz we Wrocławskim Teatrze Współczesnym. W ciągu swej kariery wielokrotnie występował w niewielkich rolach w filmach i serialach telewizyjnych.
Źródło: http://www.grotowski.net/encyklopedia/janowski-mieczyslaw