Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na prezentację książki pt. ''Wspomnienia o Mariannie Bocian'' wydanej pod redakcją Stefana Bednarka i Jana Tomkowskiego

8 grudnia (niedziela) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Red. S. Bednarka i J. Tomkowskiego. ''Wspomnienia o Mariannie Bocian'' (okładka) [pdf]

Książka zawiera ponad trzydzieści tekstów wspomnieniowych i szkiców biograficzno-krytycznych poświęconych zmarłej ponad piętnaście lat temu wrocławskiej poetce Mariannie Bocian. Autorami poszczególnych utworów są pisarze, plastycy, muzycy, badacze literatury, a także krewni i przyjaciele bohaterki zbioru. Dzięki ich wysiłkom powstała książka prezentująca wiele nieznanych faktów z życia wrocławskiej pisarki, pochodzącej z Podlasia, prezentującej w swoich kolejnych zbiorach poetyckich dojrzałą i głęboką wizję egzystencji człowieka w relacjach z Bogiem, światem, ziemią i innymi ludźmi. Oryginalna sztuka Marianny Bocian nie zawsze była doceniana, tym bardziej że poetka bardzo szybko popadła w konflikt z władzami PRL, a po 1989 roku nie zawsze znajdowała swoje miejsce w komercjalizującym się życiu literackim i kulturalnym. Jest to jednak twórczość znana i ceniona w kręgach ludzi autentycznie zainteresowanych literaturą sięgającą do trudnych problemów poznawczych i moralnych, i zasługująca na to, by lepiej poznać jej autorkę.

Marianna Bocian. Ur. 24 kwietnia 1942 w Bełczącu, zm. 5 kwietnia 2003 w Radzyniu Podlaskim - polska poetka. Była absolwentką polonistyki i filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim. Debiutowała w 1968 roku zbiorem wierszy ''Poszukiwanie przyczyny''. W latach 70. XX była związana z ruchem poezji konkretnej. Publikowała w "Odrze", "Kontrastach", "Akancie". Przez wiele lat związana z Wrocławiem, pracowała m.in. jako bibliotekarka.
Twórczość:
Poezja: ''Poszukiwanie przyczyny'' (1968) pod pseudonimem, ''Wieża Babel Pospolita'' (1972), ''14 wierszy'' (1973), 'Narastanie'' (1975, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich), ''Proste nieskończone'' (1977, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich), ''Scalone z rozkładu'' (1977), ''Actus hominis'' (1979, Warszawa, Wydawnictwo Czytelnik), ''Strzępy fotografii'' (1979), ''Ograniczone z nieograniczonego'' (1982, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ''Odczucie i realność'' (1983), ''Spojenie'' (1988, Wrocław, Wydawnictwo Dolnośląskie), ''Stan stworzenia'' (1989, Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy), ''W kręgu stanów ludzkich'' (1995), ''Bliskie i konieczne'' (1998, Wrocław), ''Narodziny słowa'' (1991) - wiersze dla dzieci. Proza: ''Odejście Kaina'' (1979), ''Przebudzeni do życia'' (1984)
Źródło: Wikipedia

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na prelekcję prof. Jana Miodka pt. "W językowym kręgu Bożego Narodzenia i Nowego Roku"

5 grudnia (czwartek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Prof. Jan Franciszek Miodek ur. 7 czerwca 1946 w Tarnowskich Górach – polski językoznawca, profesor i dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, członek Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk i Rady Języka Polskiego; popularyzator wiedzy o języku polskim. Jest synem Franciszka i Janiny z Kowalskich. Absolwent II LO im. Stanisława Staszica w Tarnowskich Górach. W latach młodości marzył o zawodzie dziennikarza. W 1963 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim. Po obronie pracy magisterskiej ''Nazwy miejscowe kulturalne typu Środa, Piątek, Wola, Osiek'' zaproponowano mu staż asystencki w tamtejszej katedrze języka polskiego. W 1968 poślubił Teresę Taczanowską, którą poznał w czasie studiów. W 1976 urodził im się syn Marcin (obecnie doktor nauk humanistycznych i pracownik Instytutu Filologii Germańskiej UWr). Od 1968 obecny na łamach wrocławskiego dziennika ''Słowo Polskie'', gdzie prowadzi rubrykę ''Rzecz o języku'', zaś od 1987 do 2007 – w Telewizji Polskiej program ''Ojczyzna polszczyzna''. Miał też cotygodniowy felieton w ''Dzienniku Zachodnim'' i comiesięczny w ''Śląsku''. Od 1995 prowadzi na żywo we wrocławskim oddziale TVP cykliczny program pt. ''Profesor Miodek odpowiada''. Publikował również w miesięczniku ''Wiedza i Życie''. W 1983 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego, a także stanowisko docenta Uniwersytetu Wrocławskiego. Podstawę kolokwium stanowiły dwie książki – ''Rzecz o języku. Szkice o współczesnej polszczyźnie'' oraz ''Kultura języka w teorii i praktyce''. Od maja 1989 jest dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1991 senat tej uczelni przyznał mu stanowisko profesora nadzwyczajnego, a już w 1995 odebrał tytuł profesorski z rąk prezydenta Lecha Wałęsy. 20 października 2005 został doktorem honoris causa Pedagogicznego Uniwersytetu Wileńskiego, a 10 marca 2006 roku otrzymał ten tytuł na Uniwersytecie Opolskim. Od 2009 roku prowadzi na antenie TVP Polonia program ''Słownik polsko@polski'', w latach 2009–2013 wraz z Agatą Dzikowską, następnie w okresie: wrzesień 2013 – czerwiec 2014 wraz z Magdaleną Bober, a od września 2014 roku do chwili obecnej współprowadzącą program jest Justyna Janus – Konarska. Podczas programu widzowie z Polski i zagranicy mogą zadawać pytania dotyczące języka polskiego za pośrednictwem internetowego komunikatora Skype lub wysyłając e-maile. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Wojciecha Korfantego, Hugona Steinhausa, Towarzystwa Przyjaciół Śląska w Warszawie, Loży Liderów w Katowicach, Ministra Edukacji Narodowej, rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, ''Złotej Kuli'', przyznawanej przez Wrocławską Izbę Gospodarczą, i wielu innych. Dwukrotnie został wybrany najpopularniejszym mieszkańcem Wrocławia, jest również honorowym obywatelem Wrocławia, Tarnowskich Gór i Kalet oraz ''singularis incola'' wsi Bielice. W 2016 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska CIVI HONORARIO. Jest wielokrotnym laureatem telewizyjnych ''Wiktorów'' (1988, 1991, 1998) oraz ''Superwiktora'' za całokształt twórczości w 1998 roku. Znalazł się także na czwartej pozycji w plebiscycie organizowanym przez tygodnik ''Polityka'' na najwybitniejsze postacie telewizji XX wieku (2000).
Źródło: Wikipedia