Klub Muzyki i Literatury zaprasza na uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej Czterech Kolumn Krzysztofowi Koehlerowi oraz Krzysztofowi Czacharowskiemu

26 września (sobota) 2020 roku o godz. 16.00
Wstęp z zaproszeniami

Plakat [pdf]

Nagroda Literacka Czterech Kolumn jest przyznawana poszukiwaczom i odkrywcom, czyli tym, którzy (parafrazując Blaise’a Cendrarsa) mają odwagę iść aż do końca horyzontu, za dzieła poetyckie i prozatorskie (narracyjne i eseistyczne), napisane w języku polskim, tj. za konkretne książki lub za całokształt twórczości. Co pięć lat nagroda przyznawana jest za eseistykę lub felietony. Nagroda została zainicjowana w 2000 roku przez historyka sztuki, lotnika, sadownika i pisarza Stanisława Pasternaka. Jury, składające się zawsze z pięciu osób (czterech pisarzy lub krytyków i jednego czytelnika) zbiera się na posiedzeniach w Lutyni koło Wrocławia w sadzie brzoskwiniowym w cieniu nieistniejących skrzydeł zabytkowego wiatraka lub we Wrocławiu. Od 2013 roku pracom jury w składzie: Barbara Baworowska, Stanisław Pasternak, Ireneusz Staroń i Paulina Subocz-Białek przewodniczy Dorota Heck, a rok później włączyło się w organizację uroczystości wręczenia nagrody Koło Naukowe im. Brunona Schulza.
Laureaci otrzymują Statuetkę Czterech Kolumn oraz symboliczną złotówkę (1 PLN). Nagroda Czterech Kolumn będzie przyznawana wówczas, gdy ukażą się dzieła uznane przez jury za spełniające zasady regulaminu podróży do końca horyzontu. W 2020 roku Nagrodę Literacką Czterech Kolumn otrzymali: Krzysztof Koehler za całokształt twórczości z okazji jubileuszu trzydziestolecia (1989-2019) i Krzysztof Czacharowski za tom ''Śpiewnik z oka''.

Krzysztof Koehler (ur. 1963). Poeta, eseista i historyk literatury staropolskiej oraz retoryki, scenarzysta, librecista. Jako poeta zadebiutował w 1990 roku. Zarysował wtedy neoklasycystyczne skrzydło poezji pokolenia ''Brulionu''. Poezję Koehlera cechuje wielogłosowość, a wiersze i poematy, nie stroniąc od biblijnych inspiracji, stają się artystycznym zapisem współczesnych dyskusji o europejskiej kulturze w świetle dopełniających się, wysokich i niskich, odmian dawnej oraz dzisiejszej polszczyzny. Wyrazista recytacja utworów przez samego poetę przypomina rap. Wydał eseistyczny tom ''Palus sarmatica'' (2016), powieść ''Wnuczka Raguela'' (2014), rozprawy naukowe, szkice o polskim pisarstwie politycznym XVI wieku ''Rzeczpospolita, obywatelskość, wolność'' (2016) oraz liczne książki poetyckie m.in.: ''Partyzant prawdy'' (1996), ''Porwanie Europy'' (2008), ''Od morza do morza'' (2011), ''Kraj Gerazeńczyków'' (2017) i ''Obce ciało'' (2019). Opracował antologię poezji sarmackiej ''Słuchaj mnie, Sauromatha'' (2002). Laureat Nagrody Identitas (2017).
Dodatkowe informacje: http://www.ppibl.ibl.waw.pl/mediawiki/index.php?title=Krzysztof_KOEHLER

Krzysztof Czacharowski (1957) – poeta. Zadebiutował w miesięczniku ''Poezja'' w 1979 roku. Opublikował tomiki: ''Wiersze'' (1993) i ''Papierówka'' (2002). Muzyczność, architektoniczny ład, synestezyjność, sensualizm, afirmacja życia, zachwyt i empatia emanują z jego wierszy o ''domu'' i ''świecie'', podróżach do Włoch i Grecji, do źródeł klasycyzmu. Laureat pierwszej edycji nagrody środowiska skupionego wokół czasopisma ''Fronda'' w Konkursie Poetyckim im. x. Józefa Baki (2001). W ''Śpiewniku z oka'' przykuwają uwagę „wracające tu często motywy kolumny, katedry czy wieży […] Ta kolumna symbolizuje ład świata, wychylony wertykalnie ku niebu, łączący dół z górą, ale sygnalizujący wiarę w tego świata trwałość, siłę, mocne bycie” (Maciej Urbanowski).
Dodatkowe informacje: https://nowynapis.eu/autor/krzysztof-czacharowski

Uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej Czterech Kolumn