Bogusław Szynalski – absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wydziału Wokalnego Akademii Muzycznej w Krakowie. Wokalne studia uzupełniające odbył w Musik für Hochschule Franz Liszt w Weimarze pod kierunkiem prof. P. Lisicjana, będąc również jego asystentem. Karierę artystyczną rozpoczął jako pierwszy baryton-solista Opery Królewskiej w Meiningen (1979–1984). Następnie był zatrudniony jako solista w Operze Krakowskiej (1984–1995) i Teatrze Wielkim w Poznaniu (1995–2006). Wielokrotnie kreował partie solowe na scenie Opery Narodowej w Warszawie. Występował m.in. w Danse Theater i Royal Theater w Hadze, w Concertgebouw w Amsterdamie, Palais des Congres w Paryżu. Śpiewał gościnnie na wielu scenach świata m.in. w Luxemburgu, Norymberdze, Berlinie, Heilbroon, Ostendzie, Carcasonne, wielokrotnie na Sommerfestspiele w Xanten. W 1995 roku wziął udział w Koncercie Galowym w Melbourne Concert Hall w Australii, w 1997 roku w Strasznym dworze S. Moniuszki w Buffalo. W 1998 roku dał recital w Casino Theatre w Lille. Brał udział w superprodukcjach Opery Wrocławskiej jako śpiewak gościnny. Był jedynym polskim barytonem posiadającym w swym dorobku artystycznym wykonanie głównych barytonowych partii: Wotana, Wędrowca i Gunthera w Pierścieniu Nibelunga R. Wagnera. Występował w produkcjach operowych na scenach wielu krajów: Włochy, Holandia, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Belgia Luxemburg, Francja, Czechy, Litwa, Estonia, Anglia, Dania, Tajwan, Korea Południowa, Australia, Ameryka, Chiny, Cypr, Korsyka. Jest wyróżniony dwoma Złotymi Iglicami przyznanymi mu przez wrocławską publiczność. W 2013 roku uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych, a 2015 stopień doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk muzycznych w dyscyplinie artystycznej wokalistyki. W 2016 roku w sierpniu, śpiewając partię Jagona w Otellu G. Verdiego na estońskim festiwalu operowym w Sarema zakończył karierę. W swoim dorobku artystycznym posiada ponad 80 partii operowych.
Jan Stanisław Witkiewicz (ur. 24 czerwca 1955 w Zbąszyniu) – polski krytyk muzyczny i baletowy, publicysta, fotograf, kurator. od 1978 publikuje w miesięcznikach i tygodnikach kulturalnych. W latach 1994–1998 był związany z tygodnikiem „Wiadomości Kulturalne”. Zajmuje się również fotografią artystyczną, a także jest kuratorem licznych wystaw w Polsce, Austrii, Niemczech i na Litwie. Współpracował z Operą Wrocławską. W latach 1980. przebywał na emigracji w Szwajcarii. Jest członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie z siedzibą w Londynie i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W 2021 roku otrzymał Nagrodę Literacką Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie za całokształt twórczości. Opublikował m.in. Witkacy i Witkiewiczowie (1982), Portrety Witkacego z kolekcji Jana Stanisława Witkiewicza (1996), Życie dla tańca. Rozmowy z Marią Krzyszkowską (1998), Artystyczna uczciwość. Rozmowa z Ewą Michnik (2003), Ewa Michnik i Opera Krakowska 1980–1995. Dokumentacja (2009), Balet romantyczny w grafice / The Romantic Ballet in Prints (2012), Muzyka i taniec. Wybór tekstów (2021).
Grzegorz Chojnowski – dziennikarz, publicysta, anglista i polonista. Laureat odznaki „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Pracuję w Polskim Radiu Wrocław, a od 1 stycznia 2015 jest szefem tematycznego cyfrowego Radia Wrocław Kultura (wcześniej TVP).
Źródło: chojnowski.blogspot.com
Transmisja z wydarzenia:
Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Dolnośląski Oddział Związku Literatów Polskich we Wrocławiu zapraszają na „Wiosenne czytanie wierszy”
9 kwietnia (czwartek) 2026 roku o godz. 17.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Prowadzenie: Kazimierz Burnat
Oprawa muzyczna: Piotr Rejda
Związek Literatów jest kontynuacją założonego przez Stefana Żeromskiego w 1920 roku Związku Zawodowego Literatów Polskich. Do 1935 roku była to federacja niezależnych stowarzyszeń pisarskich, najpierw zrzeszonych w Zrzeszeniu Związków Zawodowych Literatów Polskich, potem – od 1928 roku nieformalnie kierowanych przez zarząd związku warszawskiego. Od 1935 roku był to już jednolity związek posiadający oddziały terenowe. Nie jedyny zresztą, bo obok niego istniały inne organizacje zrzeszające pisarzy i dziennikarzy. Reaktywowany w 1944 roku, w 1949 zmienił nazwę na Związek Literatów Polskich i charakter – z organizacji o charakterze zawodowym stał się związkiem twórczym. Nominalnie autonomiczny, działał w strukturze kierowanych i dotowanych przez państwo stowarzyszeń twórczych. Zakres autonomii, swobód twórczych i relacji z bieżącą polityką państwa był zresztą przedmiotem nieustannych sporów. Zawieszony w 1981 roku, w okresie stanu wojennego, w 1983 roku został rozwiązany (na mocy międzywojennego prawa o stowarzyszeniach, wchodzącego w skład tzw. ustaw kagańcowych) i w tym samym roku wznowił działalność. Po 1989 roku ZLP działa już na nowych zasadach. Jest samorządny, ale i samofinansujący się. Nowe regulacje prawne uniemożliwiają bowiem finansowanie ze środków państwowych statutowej działalności stowarzyszeń. Po reaktywacji szybko odbudowano strukturę organizacyjną. Obecnie terenowe oddziały ZLP działają we wszystkich ośrodkach wojewódzkich, a ponadto w Słupsku, Radomiu, Ciechanowie i Płocku, zrzeszając łącznie ponad 1300 członków i kandydatów. Statut ZLP określa, że członkami związku „mogą być pisarze polscy bez względu na miejsce zamieszkania: stale zamieszkali w Polsce bądź posiadający obywatelstwo polskie pisarze tworzący w innych językach”. Preambuła zaś powiada, iż „Związek Literatów Polskich zrzesza autorów dzieł literackich niezależnie od ich poglądów, postaw i przyjętych metod twórczych: nawiązuje do tych humanistycznych tradycji, które w kulturze polskiej zawsze były zespolone z troską o dobro kraju i sprawiedliwość społeczną”.
Dolnośląski oddział związku powstał w 1947 roku, prezesem był do 1951 roku Wojciech Żukrowski, do pierwszych członków należeli: Stanisław Dygat, Kamil Giżycki, Marian Jachimowicz, Tymoteusz Karpowicz, Tadeusz Mikulski, Jan Pierzchała, Lilian Seymour, Tadeusz Zelenay, Jakub Zonszajn.
Stowarzyszenie Solidarni 2010 zaprasza na premierę „Antologii Smoleńskiej. 96 wierszy. t. III” w XVI rocznice Tragedii Smoleńskiej i XV rocznice rejestracji Stowarzyszenia Solidarni 2010
8 kwietnia (środa) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Wystąpią: prof. Dorota Heck: Przesłanie poezji w cieniu Smoleńska Marek Dyżewski: Rola pamięci w życiu narodu
Recytacje: Stanisław Melski
W części muzycznej: Wojciech Rohatyn Popkiewicz
Prowadzenie: Natalia Tarczyńska – Solidarni 2010
Podczas spotkania przede wszystkim chcemy uczcić Ofiary Zamachu Smoleńskiego z 10.04.2010 roku oraz 16 lat walki Solidarnych 2010 o prawdę o Zbrodni Smoleńskiej, a także ukaranie winnych zamordowania na terenie Rosji Prezydenta RP prof. Lecha Kaczyńskiego i 95 osób towarzyszących mu w tragicznym locie na uroczystości 70. Rocznicy Zbrodni Katyńskiej. Nierozliczenie winnych tej zbrodni wciąż rodzi następne ofiary i – jak nigdy przedtem – zagraża bezpieczeństwu i suwerenności Polski. Stowarzyszenie Solidarni 2010 w hołdzie Ofiarom wydało kolejny III tom 96 wierszy poświęconych tej największej tragedii Narodu Polskiego po II wojnie światowej. W spotkaniu wezmą udział prof. Dorota Heck z przesłaniem poezji w cieniu Smoleńska, Marek Dyżewski ze słowem na temat roli pamięci w życiu narodu oraz wrocławscy poeci ze swymi wierszami – Stanisław Melski i Wojciech Rohatyn Popkiewicz, który swe wiersze wyśpiewa. Obejrzymy też fragmentów filmów Ewy Stankiewicz Krzyż i Solidarni 2010 o początkach Solidarnych 2010 na Krakowskim Przedmieściu po 10.04.2010.
Spotkanie poprowadzi Natalia Tarczyńska – Solidarni 2010.
Dorota Heck (ur. 1962) – autorka książek o krytyce literackiej, prozie i poezji polskiej w kontekście historii idei, m.in. Spór czy lament? Wokół problemów aksjologicznych w eseistyce polskiej (1996), Personalista w czasach kolektywizmu: o twórczości Andrzeja Kijowskiego (2002), Itinerariusz intruza (2002), Bez znaku, bez śladu, bez słowa: w kręgu problemów duchowości we współczesnej literaturze polskiej (2004), Filologia i (jej) interpretacje (2012), Topika, tren i tło: o poezji Wojciecha Wencla (2019). Opracowała antologię powojennego eseju polskiego Kosmopolityzm i sarmatyzm (2003), Genologiczne synergie (2020), Antropologia (nie)pewnego poety. Wokół twórczości Przemysława Dakowicza (2022). Interesuje się krytyką i eseistyką literacką, korespondencją sztuk i teorią literatury w świetle tradycji filologii.
Marek Dyżewski – absolwent wrocławskiej Akademii Muzycznej. Studiował również historię sztuki na uniwersytetach we Wrocławiu, w Wiedniu i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Komentował największe odbywające się w Polsce międzynarodowe imprezy muzyczne: Międzynarodowy Festiwal Oratoryjno-Kantatowy „Wratislavia Cantans”, Międzynarodowy Konkurs Dyrygencki im. G. Fitelberga, Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. H. Wieniawskiego i Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. F. Chopina. Jest autorem poetyzowanych przekładów (z łaciny, francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i włoskiego). Prowadził wykłady we wszystkich polskich uczelniach muzycznych, na kilku uniwersytetach oraz na towarzyszących ważnym wydarzeniom muzycznym seminariach, konferencjach i warsztatach. Gościnnie wykładał też w Bonn, Norymberdze, Hamburgu, Berlinie, Gandawie, Brukseli, Sankt Petersburgu, Nicei, Paryżu, Wiedniu i Waszyngtonie. W latach 1990–1994 był rektorem wrocławskiej Akademii Muzycznej. Uczelnia ta zawdzięcza mu wybudowanie nowej siedziby, wzmocnienie kadry, powołanie nowych specjalności, wzbogacenie instrumentarium i rozwinięcie kontaktów międzynarodowych. Wydał książkę Ocalić od zapomnienia – zbiór esejów poświęconych polskiej kulturze muzycznej ostatnich dekad.
Stanisław Melski – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser. Absolwent Studium Aktorskiego przy Teatrze Polskim we Wrocławiu. Związany z Teatrem Polskim we Wrocławiu od 1 września 1981 roku. W marcu 2008 roku na podstawie przedstawienia Tango Sławomira Mrożka złożył egzamin reżyserski w Warszawie i uzyskał tytuł reżysera teatralnego. Od roku 1990 do 2017 z żoną Grażyną prowadził Teatr Dziesiątka w X LO we Wrocławiu, w którym wyreżyserował 75 spektakli. Autor pięciu tomików poezji: Wiązanki i wieńce (1985), Uciekaj z miasta (1988), Pyłki, płatki, kolce (1991), Stasiu, proszę kup... (1996), Pater Noster qui es (2025).
Wojciech Rohatyn Popkiewicz jest doktorem socjologii kultury, autorem i reżyserem, scenarzystą, autorem prozy, tekstów piosenek i kompozytorem. Tworzył dla 2 Programu TVP filmy poetycko-muzyczne pt. Ballada o drodze. Na antenie Telewizji Wrocław, gdzie prezentował Rozmowy z Fredrą i Ballady z końca wieku. Jest twórcą piosenek, a jedną z nich z refrenem na podstawie poloneza As-dur Fryderyka Chopina ze słowami Kocham świat... W 2014 roku założył zespół muzyków i wykonawców – GRUPA 44. W 2019 roku otrzymał z Bogusławem Klimsą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kościuszkowskim w Sydney. Otrzymywał nagrody Prezesa i Zarządu TVP m.in. za Balladę o Rafale Wojaczku. Na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Braci Wagów otrzymał nagrodę specjalną za film Lasy Madagaskaru. PIW wydał jego powieść Pianista bez palców. Stworzył musical narodowy Chopin 44.
![„Antologia Smoleńska. 96 wierszy. t. III” (okładka) [pdf]](/images/2026/260408-18-okladka.jpg)
Spotkanie transmitowane online