Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie pt. „Wspomnienie o Mieczysławie z Karłowic – pisarzu i patriocie wrocławskim”

Prowadzenie: Agnieszka Marczak
4 lutego (środa) 2026 roku o godz. 13.30
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Mieczysław Marczak – mieszkaniec Karłowic we Wrocławiu, gdzie publikował niektóre utwory jako „Mieczysław z Karłowic” lub podpisywał je inicjałami. Mówił o sobie, że jest „Warszawiakiem zza Buga”. Urodzony w stolicy, wakacje szkolne w 1939 roku spędzał u rodziny matki na Wołyniu. Tam zastał go początek wojny i tam był świadkiem naszej tragedii narodowej pod okupacją sowiecką i niemiecką. Absolwent Politechniki Wrocławskiej. Pracował jako inżynier mechanik, między innymi w Indiach, Pakistanie, Berlinie i na Bałkanach, na co pozwalała mu znajomość kilku języków obcych. W czasie stanu wojennego był internowany w Darłówku. Ojciec pięciorga dzieci. Pisał, aby przekazać potomnym, że są rzeczy, które zwą się „imponderabilia” – cytując powiedzenie jednego z największych Polaków. Po 1995 roku organizator wojskowych struktur Ruchu Odbudowy Polski, członek Zarządu Wojewódzkiego ROP we Wrocławiu, członek Ruchu Katolicko-Narodowego, od listopada 2005 roku współzałożyciel i członek Rady Fundacji Gniazdo Polskie we Wrocławiu. W 2017 roku odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a 30 sierpnia 2022 roku otrzymał Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Autor tomików: Wiersze wybrane (2003), Dla ciebie kilka wierszy oraz wspomnień Moje spotkania i Ułamki moich myśli. Utwory poetyckie oraz opowiadania z własnych przeżyć zaczął pisać w bardzo dojrzałym wieku, po utracie osoby jemu najdroższej. Są to elegie, liryki – utwory o podłożu religijnym i patriotycznym.
O języku polskim wyrażał się zwięźle: „by był jak górski napój źródlany i w twej mowie był nieskalany”.

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na premierę książki poetyckiej Andrzeja Saja pt. „Róża pamięci”

Prowadzenie: Krzysztof Rudowski
Recytacje: Bogdan Koca
W części muzycznej: Łukasz Pliński – fortepian
29 stycznia (czwartek) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Spotkanie transmitowane online

Plakat [pdf]

Andrzej Saj, „Róża” (okładka) [pdf]

Książka wydana została przez Oficynę Wydawniczą „Akwedukt” Klubu Muzyki i Literatury we Wrocławiu.
Dodatkowe informacje o książce: www.klubmil.pl/wydawnictwo-akwedukt/4912-saj-andrzej-roza-pamieci

„Róża jest jednym z najpopularniejszych symboli piękna, miłości, uczuć… i tym podobnych symptomów wyrażających nasze życie. Jest więc ona zdecydowanie literacko spopularyzowana, a tym samym dość zbanalizowana jako przedmiot opisów. Bowiem wielu poetów odnosiło się (i odnosi) w swych tekstach do jej formy i znaczenia w kulturze. Tak więc podjęcie tego tematu przeze mnie wiąże się z pewną odwagą, ale i ryzykiem powtórzeń lub oczywistych nawiązań do utworów sławnych autorów. Przyznam, że miałem i mam nadal sporo tu wątpliwości… Ale przez wiele lat (od ok. 2016 do 2025 roku) często wracałem do tego motywu poetyckiej refleksji o róży, o jej sensach i symbolach, co było niegdyś dla mnie niejako kluczem do czarownego świata wierszy Rainera Marii Rilkego (stąd to motto), a także do poezji wielu innych autorów. Być może grzeszę nadmierną śmiałością, wpisując się w ten ciąg poetyckich wynurzeń o długiej historii dokonań. Wiem, że róża „zakwitała” już w tekstach m.in. Herodota, Homera i Wergiliusza, pojawiła się w biblijnej Pieśni nad pieśniami, u Safony, aż po twórczość Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Seweryna Goszczyńskiego, i wreszcie – Bolesława Leśmiana oraz wielu współczesnych autorów. […]”.

Fragment Posłowia Andrzeja Saja

Andrzej Saj po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Głogowie wyjeżdża na stale do Wrocławia, gdzie studiuje na Politechnice Wrocławskiej. Od 1969 roku podejmuje pracę w Instytucie Organizacji i Zarządzania, prowadząc dla studentów uczelni zajęcia m.in. z teorii innowacji i z tej tematyki broni w 1977 roku doktorat. Od 1981 roku, łącząc zainteresowania związkami sztuki z techniką, wykłada dla studentów PWSSP historię wzornictwa i architektury wnętrz. W 1983 roku otrzymał stypendium DAAD (Uniwersytet w Stuttgardzie i Darmstadt). Od czasów studiów związany był także z dziennikarstwem studenckim. W tym czasie zajmował się także twórczością poetycką, wydając w 1977 roku swój debiutancki tom wierszy Inny przechodzący. Od lat 70. zajmuje się krytyką fotografii i sztuki, współpracując z galerią „Foto – Medium – Art”. Od tego czasu publikuje liczne recenzje i omówienia twórczości artystycznej m.in. w „Projekcie”, „Odrze”, „Sztuce”. W 1990 roku zakłada, w ramach PWSSP, pismo artystyczne „Format”, którym kieruje do 2021 roku. W tym okresie publikuje liczne artykuły naukowe i popularyzacyjne w czasopismach „Format”, „Dyskurs”, „Sztuka i dokumentacja” i w wydawnictwach okolicznościowych (katalogi) oraz zwartych m.in. w monografiach – Szkice z pamięci, Wrocław sztuki czy Dolny Śląsk w tworzeniu. Publikuje także kolejne książki poetyckie: Gest Orfeusza, Oprawa światła, Stare zwyczaje, młode nawyki. Jest inicjatorem powołania kwartalnika „Format literacki”, w ramach którego publikuje wiersze i eseje.

Krzysztof Rudowski – prozaik, poeta, dramaturg; w wolnych chwilach muzyk jazzowy. Zadebiutował w roku 2000 powieścią Stopy Pana Boga – metafizyczny przewodnik po Tatrach, która doczekała się już dwóch wydań. Opublikował godną pierwowzoru kontynuację Rękopisu znalezionego w Saragossie, cykl fabularnych baśni (Czarownica), powieść drogi Powrót oraz sagę Konstelacje – oryginalną w formie epopeję obejmującą ostatnie sto lat naszego regionu Europy. Ma na swoim koncie zbiór opowiadań i nowel oraz pierwszy w historii literatury dramat internetowy; jest również autorem poetyckiego Apokryfu według Ewangelii św. Mateusza. Od trzech lat redaguje wydawany we współpracy z Klubem Muzyki i Literatury kwartalnik „Format Literacki”.

Bogdan Koca – polski aktor, reżyser i pisarz. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1994–1997 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teatru i Dramatu na Uniwersytecie Nepean, w Sydney. Odegrał wiele ról w Teatrze Polskim we Wrocławiu m.in. Henryka w Ślubie W. Gombrowicza; Laertesa w Tragicznej historii Hamleta, księcia Danii według W. Shakespeare'a; Leonarda i Wariata w Nie-Boskiej komedii Z. Krasińskiego; Mariana Leszczuka w Opętanych W. Gombrowicza. Wcielił się także w postacie w wielu filmach m.in. w Mareckiego w Zmorach, Lutka w Białej gorączce czy Druha wychowawcę w Dreszczach, Waycheka w Ghosts...Of the Civil Dead; Pavela w The Leaving of Liverpool; Psychologa w The Custodian; Ojca w Świnkach i Julka w Kobiecie na dachu. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień w tym: nagrody za rolę Henryka w Ślubie W. Gombrowicza podczas Wrocławskiego Festiwalu Sztuk Współczesnych; nagrody za całokształt twórczości teatralnej przyznaną przez Sydney Critics Circle.

Łukasz Pliński – pasjonat instrumentów klawiszowych i kompozytor. Tworzy autorską, kameralną muzykę o zróżnicowanym charakterze – od nostalgicznej i refleksyjnej po bardziej ekspresywną i dynamiczną. Jego twórczość często wyrasta z osobistych doświadczeń i wewnętrznego zmagania, które przekłada na dźwięk.